Tahliye Taahhütnamesi Hazırlanması ve Geçerlilik Şartları

Tahliye Taahhütnamesi Nedir?

Tahliye taahhütnamesi, kiracının belirli bir tarihte kiralanan taşınmazı boşaltacağını yazılı olarak taahhüt ettiği tek taraflı irade beyanıdır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 352. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen bu müessese, kiraya verenin en etkili tahliye araçlarından birini oluşturmaktadır. Kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği halde kiralananı boşaltmamışsa, kiraya veren kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir.

Marmaris gibi turizm yoğunluklu bir şehirde tahliye taahhütnamesi uygulaması özellikle önem taşımaktadır. Sezonluk kira ilişkilerinin yaygınlığı, yaz döneminde artan kiralama talebi ve tatil beldesi dinamikleri, ev sahibi-kiracı arasındaki taahhütname uyuşmazlıklarını sık karşılaşılan bir hukuki mesele haline getirmektedir. İçmeler, Armutalan, Siteler ve merkez Marmaris'te hem konut hem de işyeri kiralamalarında tahliye taahhütnamesi hazırlanması konusunda hukuki danışmanlık talebi her geçen yıl artmaktadır.

TBK m. 352: Yazılı Tahliye Taahhüdünün Hukuki Çerçevesi

Türk Borçlar Kanunu'nun 352. maddesinin birinci fıkrası, yazılı tahliye taahhüdüne dayalı tahliyenin hukuki temelini oluşturur. Bu hükme göre tahliye taahhüdünün geçerli olabilmesi için şu koşulların bir arada bulunması zorunludur:

• Yazılı şekil: Taahhütname mutlaka yazılı olmalıdır. Sözlü taahhüt hukuken geçersizdir.
• Kiracının imzası: Taahhütnameyi bizzat kiracı veya yetkili temsilcisi imzalamalıdır.
• Belirli tahliye tarihi: Taahhütnamede taşınmazın boşaltılacağı tarih açık ve tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmelidir.
• Kiralananın tesliminden sonra verilmesi: Taahhütname, kira sözleşmesinin kurulması ve kiralananın kiracıya tesliminden sonra düzenlenmiş olmalıdır.

Bu koşullardan herhangi birinin eksikliği, taahhütnamenin geçersizliğine yol açar. Yargıtay, bu şartları sıkı bir şekilde denetlemekte ve özellikle taahhütnamenin düzenlenme tarihine ilişkin uyuşmazlıklarda kiracıyı koruyucu bir yaklaşım benimsemektedir.

Taahhütnamenin Şekil Şartları

Tahliye taahhütnamesinin geçerli olabilmesi için uyulması gereken şekil şartları, uygulamada en çok ihtilaf yaratan konuların başında gelmektedir.

Yazılılık Şartı

TBK m. 352/1 uyarınca tahliye taahhüdü mutlaka yazılı olmalıdır. Bu yazılılık, adi yazılı şekli ifade etmektedir; kanun, resmi şekil veya noter onayı aramamaktadır. Ancak uygulamada ispat kolaylığı açısından noter huzurunda düzenlenen taahhütnameler tercih edilmektedir. El yazısı ile yazılmış bir taahhütname de şekil şartını karşılar, yeter ki kiracının imzasını taşısın.

Tarih Unsuru

Taahhütnamede iki ayrı tarih bulunmalıdır: düzenlenme tarihi ve tahliye tarihi. Düzenlenme tarihi, taahhütnamenin kiralananın tesliminden sonra verilip verilmediğinin denetlenmesi açısından kritik önem taşır. Tahliye tarihi ise kiracının taşınmazı hangi tarihte boşaltacağını gösterir. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihadına göre, tahliye tarihinin açık ve belirli olması zorunludur; "kira süresi sonunda" gibi belirsiz ifadeler yeterli kabul edilmemektedir.

Kiracının İmzası

Taahhütnameyi kiracının bizzat imzalaması esastır. Birden fazla kiracının bulunduğu hallerde tüm kiracıların taahhütnameyi imzalaması gerekmektedir. Yargıtay, yalnızca bir kiracının imzaladığı taahhütnameyi diğer kiracılar bakımından geçersiz saymaktadır. Vekaleten imza atılması halinde ise vekaletnamede özel yetki bulunması aranmaktadır.

Noterden ve Adi Yazılı Taahhütname Farkları

Kanun, tahliye taahhütnamesi için resmi şekil aramamakla birlikte, noter onaylı taahhütname ile adi yazılı taahhütname arasında önemli pratik farklılıklar bulunmaktadır:

Noter Onaylı Taahhütname

Noterden düzenlenen veya onaylanan taahhütname, düzenlenme tarihi bakımından kesin ispat gücüne sahiptir. Kiracı, noter huzurunda imzaladığı taahhütnamenin tarihini sonradan inkar edemez. Bu durum, özellikle taahhütnamenin kira sözleşmesinin başlangıcında mı yoksa sonrasında mı verildiğine ilişkin uyuşmazlıklarda kiraya verenin lehine güçlü bir delil oluşturur. Noter ücreti ek bir maliyet getirse de, olası uyuşmazlıklarda sağladığı ispat avantajı bu maliyeti karşılamaktadır.

Adi Yazılı Taahhütname

Adi yazılı taahhütname de hukuken geçerlidir. Ancak kiracının imzayı veya tarihi inkar etmesi halinde ispat yükü kiraya verene düşer. Marmaris'te özellikle sezonluk kiralamalarda taraflar çoğunlukla noter masrafından kaçınarak adi yazılı taahhütname düzenlemektedir. Bu durumda taahhütnamenin tarihinin ve imzanın gerçekliğinin kanıtlanması gerektiğinden, ileride tahliye davası açılması halinde ek delil ihtiyacı doğabilmektedir. Yargıtay, adi yazılı taahhütnamelerde kiracının imza inkarı halinde imza incelemesi yaptırmaktadır.

Taahhütnamenin Kira Sözleşmesinin Başlangıcında Alınması Sorunu

Uygulamada en sık karşılaşılan ve Yargıtay tarafından titizlikle denetlenen mesele, tahliye taahhütnamesinin kira sözleşmesi ile aynı tarihte veya kiralananın tesliminden önce alınmasıdır. TBK m. 352/1, taahhütnamenin "kiralananın teslim edilmesinden sonra" verilmesi gerektiğini açıkça düzenlemektedir.

Bunun sebebi, kanun koyucunun kiracıyı koruma amacıdır. Kiracı, henüz taşınmaza yerleşmeden, konut ihtiyacının baskısıyla iradesinin zayıfladığı bir dönemde tahliye taahhüdü vermeye zorlanmamalıdır. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ve 6. Hukuk Dairesi, kira sözleşmesi ile aynı tarihli taahhütnameleri geçersiz kabul etmektedir. Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımı tutarlıdır: taahhütnamenin tarihi, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden veya kiralananın fiili teslim tarihinden sonraki bir tarih olmalıdır.

Marmaris'te ev sahipleri, özellikle yaz sezonu öncesinde kiracı bulmada yaşanan yoğun rekabet ortamında, sözleşme imzalanırken aynı anda tahliye taahhütnamesi almaya çalışmaktadır. Bu durum hukuki açıdan ciddi risk taşımaktadır. Taahhütnamenin düzenlenme tarihinin kira sözleşmesinin başlangıcından sonraki bir tarih olarak gösterilmesi halinde bile, kiracı taahhütnamenin gerçekte sözleşme ile aynı anda verildiğini her türlü delille ispatlayabilir.

Tarihsiz veya ileri tarihli taahhütname geçerli midir?

Cevap: Tarihsiz taahhütname, düzenlenme tarihinin tespit edilememesi nedeniyle ciddi ispat sorunları yaratır. Yargıtay, tarihsiz taahhütnamelerde düzenlenme tarihinin kiraya veren tarafından ispatlanmasını aramaktadır. İleri tarihli taahhütname ise tahliye tarihinin kira sözleşmesinin başlangıcından sonraki bir tarih olarak belirlendiği durumlarda geçerli kabul edilebilir; ancak düzenlenme tarihinin de teslimden sonra olması şartı ayrıca aranır. Uygulamada boş tarih bırakılarak imzalatılan taahhütnameler, kiracının bu durumu ispat etmesi halinde geçersiz sayılmaktadır.

Marmaris'te Ev Sahibi-Kiracı İlişkisi ve Sezonluk Kira Taahhütnameleri

Marmaris, turizm ekonomisine dayalı yapısıyla kira hukukunda kendine özgü dinamiklere sahiptir. Yaz sezonunda nüfusun birkaç katına çıkması, işyeri ve konut kira talebini artırmakta, bu durum tahliye taahhütnamesi uygulamasını doğrudan etkilemektedir.

Sezonluk Kiralama ve Taahhütname

Marmaris'te özellikle Uzunyalı, Kemeraltı ve çarşı bölgesindeki işyerleri ile İçmeler ve Turunç'taki pansiyonlar sezonluk olarak kiralanmaktadır. Altı aydan kısa süreli, niteliği gereği geçici kullanıma özgülenen kiralamalar TBK m. 339/2 uyarınca konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin hükümlere tabi değildir. Bu tür kısa süreli kiralamalarda tahliye taahhütnamesine gerek bulunmaz; çünkü sözleşme süresinin dolmasıyla kira ilişkisi kendiliğinden sona erer.

Ancak Marmaris'te "sezonluk" olarak nitelendirilen birçok kira ilişkisi, uygulamada altı ayı aşan veya her yıl yenilenen sürekli bir kira ilişkisine dönüşmektedir. Bu durumda TBK'nın konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin koruyucu hükümleri devreye girer ve kiraya verenin tahliye taahhütnamesi alması hukuki açıdan anlam kazanır.

Sezonluk kiralarda taahhütname almak gerekir mi?

Cevap: Altı aydan kısa süreli ve geçici kullanıma özgülenmiş gerçek sezonluk kiralamalarda taahhütnameye ihtiyaç yoktur. Ancak kira ilişkisi fiilen altı ayı aşıyor veya taraflar arasında devamlılık arz eden bir kiralama söz konusu ise, ilişki konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi hale gelir. Bu durumda kiraya verenin tahliye taahhütnamesi alması önerilir. Marmaris'te sezonluk başlayıp yıllık sözleşmeye dönüşen kiralamalarda, taahhütnamenin yeni sözleşme döneminde alınması geçerlilik açısından önemlidir.

İspat Yükü ve Geçersizlik Halleri

Tahliye taahhütnamesine dayalı tahliye davalarında ispat yükünün dağılımı ve geçersizlik sebepleri, uygulamada en çok tartışılan konulardır.

İspat Yükü

Tahliye taahhütnamesine dayanarak tahliye talep eden kiraya veren, taahhütnamenin varlığını ve geçerliliğini ispat etmekle yükümlüdür. Buna karşılık kiracı, taahhütnamenin kira sözleşmesinin başlangıcında verildiğini, iradesinin sakatlandığını veya taahhütnamenin sahte olduğunu iddia ediyorsa, bu iddialarını ispatlamalıdır. Yargıtay, noter onaylı taahhütnamelerde tarih bakımından aksi ispat edilene kadar geçerliliği kabul ederken, adi yazılı taahhütnamelerde her iki tarafın delillerini titizlikle değerlendirmektedir.

Geçersizlik Halleri

Tahliye taahhütnamesinin geçersizliğine yol açan başlıca sebepler şunlardır:

• Yazılı şekle uyulmaması: Sözlü taahhüt geçersizdir.
• Kiralananın tesliminden önce verilmesi: Kira sözleşmesi ile eş zamanlı veya öncesinde alınan taahhütname geçersizdir.
• Tahliye tarihinin belirsizliği: Kesin bir tahliye tarihi içermeyen taahhütname geçersizdir.
• İrade sakatlığı: Hile, tehdit veya yanılma sonucu verilen taahhütname iptal edilebilir niteliktedir.
• Tüm kiracıların imzasının bulunmaması: Birden fazla kiracı varsa hepsinin imzası aranır.
• Ehliyetsizlik: Ayırt etme gücünden yoksun kişinin verdiği taahhütname geçersizdir.

Taahhütname boş tarihle imzalatıldıysa ne olur?

Cevap: Uygulamada bazı kiraya verenler, kiracıya boş tarihli taahhütname imzalatarak tarihi sonradan doldurmaktadır. Kiracı, taahhütnamenin boş olarak imzalandığını ve tarihin sonradan doldurulduğunu tanık dahil her türlü delille ispatlayabilir. Yargıtay, bu tür uyuşmazlıklarda kiracının ispat yükünü yerine getirmesi halinde taahhütnameyi geçersiz saymaktadır. Ancak noter huzurunda düzenlenen taahhütnamelerde bu iddia ileri sürülemez; zira noter, taahhütnamenin tüm unsurlarının tam olduğunu onaylar.

Yargıtay Kriterleri

Yargıtay, tahliye taahhütnamesine dayalı tahliye davalarında tutarlı bir içtihat geliştirmiştir. Bu içtihadın temel ilkeleri şu şekilde özetlenebilir:

Düzenlenme Tarihi Denetimi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ve önceki dönemlerde 6. Hukuk Dairesi, taahhütnamenin düzenlenme tarihinin kira ilişkisinin başlangıcından sonra olması gerektiğini her kararda vurgulamaktadır. Taahhütnamenin kira sözleşmesi ile aynı tarihli olması halinde, taahhütname geçersiz kabul edilmektedir (Yargıtay 6. HD, E. 2015/7016, K. 2016/1069). Bu yaklaşım, kiracının konut ihtiyacının baskısı altında iradesinin zayıflamasını önleme amacı taşımaktadır.

Belirlilik İlkesi

Yargıtay, tahliye tarihinin gün, ay ve yıl olarak açıkça belirtilmesini aramaktadır. "En geç kira süresi sonunda" veya "kiraya verenin istediği tarihte" gibi belirsiz ifadeler geçersizlik sebebi oluşturmaktadır. Taahhütnamedeki tahliye tarihinin kira sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra olması da mümkündür; önemli olan tarihin belirli olmasıdır.

İcra Takibi veya Dava Süresi

TBK m. 352/1 uyarınca, kiraya veren taahhütnamede belirtilen tahliye tarihinden itibaren bir ay içinde icra takibi başlatmalı veya tahliye davası açmalıdır. Bu bir aylık süre hak düşürücü niteliktedir. Sürenin geçirilmesi halinde kiraya veren, o taahhütnameye dayanarak tahliye talep edemez. Yargıtay, bu sürenin kesin olduğunu ve hakim tarafından resen gözetilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Kira sözleşmesi yenilendiğinde eski taahhütname geçerli midir?

Cevap: Yargıtay'ın yerleşik içtihadına göre, kira sözleşmesinin yenilenmesi veya TBK m. 347 uyarınca kendiliğinden uzaması halinde, daha önce verilen tahliye taahhütnamesi geçerliliğini korur. Taahhütnamede belirtilen tahliye tarihinde kiracı taşınmazı boşaltmamışsa, kiraya veren bu tarihten itibaren bir ay içinde tahliye davası açabilir veya icra takibine başvurabilir. Ancak taahhütnamenin ilk kira sözleşmesinin başlangıcında verildiği iddia ve ispat edilirse, sözleşme yenilense dahi taahhütname geçersiz kabul edilir.

Tahliye Taahhütnamesi Hazırlarken Dikkat Edilecek Hususlar

Marmaris'te tahliye taahhütnamesi hazırlanırken aşağıdaki hususlara dikkat edilmesi, olası uyuşmazlıkların önlenmesi bakımından büyük önem taşımaktadır:

• Taahhütname, kiralananın tesliminden sonra ayrı bir tarihte düzenlenmelidir; kira sözleşmesi ile aynı gün imzalanmamalıdır.
• Tahliye tarihi gün, ay ve yıl olarak açık şekilde yazılmalıdır.
• Tüm kiracıların taahhütnameyi imzalaması sağlanmalıdır.
• Kiralanan taşınmazın adresi ve tapu bilgileri taahhütnamede yer almalıdır.
• Mümkünse taahhütname noter huzurunda düzenlenmelidir.
• Adi yazılı taahhütname tercih ediliyorsa, kiracının el yazısıyla kaleme alması ispat açısından önerilmektedir.
• Boş tarih bırakılmamalı, tüm alanlar eksiksiz doldurulmalıdır.
• Taahhütnamede belirtilen tahliye tarihinden itibaren bir ay içinde hukuki süreç başlatılmalıdır.

Değerlendirmemiz

Tahliye taahhütnamesi, TBK m. 352 kapsamında kiraya verene tanınan en pratik tahliye imkanlarından biridir. Ancak taahhütnamenin geçerliliği, şekil şartlarına ve Yargıtay tarafından belirlenen kriterlere sıkı sıkıya bağlıdır. Özellikle taahhütnamenin düzenlenme tarihinin kira ilişkisinin başlangıcından sonra olması zorunluluğu, Marmaris gibi turizm odaklı şehirlerde sezonluk kiralama pratiğiyle çatışma alanları yaratmaktadır.

Marmaris'te ev sahiplerinin kira sözleşmesi kurulurken aynı anda taahhütname alması, hukuki güvence sağlamak bir yana, taahhütnamenin geçersizliğine yol açabilmektedir. Kiracıların ise imzaladıkları belgelerin hukuki sonuçlarını bilmesi ve haklarını koruması büyük önem taşımaktadır. Gerek kiraya veren gerekse kiracı açısından, tahliye taahhütnamesi hazırlanmadan önce uzman bir avukattan hukuki danışmanlık alınması, olası hak kayıplarının önlenmesi bakımından en doğru adımdır. Büromuz, Marmaris ve Muğla genelinde kira hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda müvekkillerine profesyonel hukuki destek sunmaktadır.

What is an Eviction Commitment Document?

An eviction commitment document (tahliye taahhutnamesi) is a unilateral declaration of intent in which the tenant undertakes in writing to vacate the leased property on a specific date. Regulated under Article 352, paragraph 1 of the Turkish Code of Obligations No. 6098 (TCO), this instrument constitutes one of the most effective eviction tools available to the landlord. Where the tenant has assumed a written obligation to vacate the premises on a certain date after delivery of the leased property but fails to do so, the landlord may terminate the lease agreement by initiating enforcement proceedings or filing a lawsuit within one month from that date.

The practice of eviction commitment documents carries particular significance in a tourism-intensive city such as Marmaris. The prevalence of seasonal rental relationships, the surge in leasing demand during summer, and the dynamics of a resort town render commitment document disputes between landlord and tenant a frequently encountered legal issue. In Icmeler, Armutalan, Siteler, and central Marmaris, the demand for legal consultation on preparing eviction commitment documents in both residential and commercial leases increases every year.

TCO Art. 352: Legal Framework of the Written Eviction Commitment

Article 352, paragraph 1 of the Turkish Code of Obligations forms the legal basis for eviction based on a written commitment. For the eviction commitment to be valid under this provision, the following conditions must be met simultaneously:

• Written form: The commitment must be in writing. An oral commitment is legally invalid.
• Tenant's signature: The commitment must be signed by the tenant personally or by their authorised representative.
• Specific vacating date: The date on which the property is to be vacated must be stated clearly and unambiguously in the commitment.
• Issued after delivery of the premises: The commitment must have been drawn up after the conclusion of the lease agreement and the delivery of the premises to the tenant.

The absence of any of these conditions renders the commitment invalid. The Court of Cassation scrutinises these requirements strictly and adopts a tenant-protective approach, particularly in disputes concerning the date on which the commitment was drawn up.

Formal Requirements of the Commitment

The formal requirements that must be observed for a valid eviction commitment document are among the most frequently litigated issues in practice.

Written Form Requirement

Pursuant to TCO Art. 352/1, the eviction commitment must be in writing. This writing requirement refers to ordinary written form; the statute does not require an official form or notarial authentication. However, in practice, commitments drawn up before a notary are preferred for ease of proof. A handwritten commitment also satisfies the formal requirement, provided it bears the tenant's signature.

The Date Element

The commitment must contain two separate dates: the date of execution and the vacating date. The date of execution is critically important for verifying whether the commitment was given after delivery of the premises. The vacating date indicates the date on which the tenant will vacate the property. According to the settled case law of the 6th Civil Chamber of the Court of Cassation, the vacating date must be clear and specific; vague expressions such as "at the end of the lease term" are not considered sufficient.

Tenant's Signature

The commitment must be signed by the tenant in person. Where there are multiple tenants, all tenants must sign the commitment. The Court of Cassation treats a commitment signed by only one tenant as invalid with respect to the other tenants. Where the commitment is signed by proxy, special authority in the power of attorney is required.

Differences Between Notarised and Ordinary Written Commitments

Although the statute does not require an official form for the eviction commitment, there are significant practical differences between a notarised commitment and an ordinary written commitment:

Notarised Commitment

A commitment drawn up or authenticated by a notary possesses conclusive evidentiary force with respect to its date of execution. The tenant cannot subsequently deny the date of a commitment signed before a notary. This provides powerful evidence in favour of the landlord, particularly in disputes over whether the commitment was given at the beginning of the lease or afterwards. Although the notarial fee entails an additional cost, the evidentiary advantage it provides in potential disputes more than justifies this expense.

Ordinary Written Commitment

An ordinary written commitment is also legally valid. However, if the tenant denies the signature or the date, the burden of proof falls on the landlord. In Marmaris, particularly in seasonal leases, parties frequently opt for ordinary written commitments to avoid notarial costs. Since the authenticity of the date and signature must be proven in this case, additional evidence may be required if an eviction lawsuit is subsequently filed. The Court of Cassation orders a signature examination where the tenant denies their signature on an ordinary written commitment.

The Problem of Obtaining the Commitment at the Start of the Lease

The most frequently encountered issue in practice, and one that is meticulously examined by the Court of Cassation, is the obtaining of the eviction commitment on the same date as the lease agreement or before delivery of the premises. TCO Art. 352/1 explicitly stipulates that the commitment must be given "after delivery of the leased property".

The reason for this is the legislator's aim to protect the tenant. A tenant should not be compelled to give an eviction commitment at a time when their will is weakened by the pressure of their housing need, before they have even moved into the property. Both the 3rd and the 6th Civil Chambers of the Court of Cassation treat commitments bearing the same date as the lease agreement as invalid. The Court's approach on this issue is consistent: the date of the commitment must be a date subsequent to the commencement date of the lease agreement or the actual delivery date of the premises.

In Marmaris, landlords frequently attempt to obtain eviction commitments simultaneously with the signing of the lease, particularly in the intensely competitive environment of finding tenants before the summer season. This practice carries serious legal risks. Even where the execution date of the commitment shows a date after the commencement of the lease, the tenant may prove by any means of evidence that the commitment was in fact given simultaneously with the contract.

Is an undated or forward-dated commitment valid?

Answer: An undated commitment creates serious evidentiary problems because the date of execution cannot be established. The Court of Cassation requires the landlord to prove the date of execution in undated commitments. A forward-dated commitment may be deemed valid where the vacating date is set as a date after the commencement of the lease; however, the condition that the execution date must also be after delivery is separately required. In practice, commitments signed with a blank date field are considered invalid if the tenant proves that the date was left blank at the time of signing.

Landlord-Tenant Relations in Marmaris and Seasonal Lease Commitments

Marmaris, with its tourism-based economic structure, possesses unique dynamics in tenancy law. The multiplication of the population during the summer season increases demand for commercial and residential leases, directly affecting the practice of eviction commitments.

Seasonal Leasing and Commitments

In Marmaris, particularly commercial premises in the Uzunyali, Kemeralti, and bazaar districts, as well as guesthouses in Icmeler and Turunc, are leased on a seasonal basis. Leases of fewer than six months that are by their nature dedicated to temporary use are not subject to the provisions on residential and roofed commercial leases pursuant to TCO Art. 339/2. In such short-term leases, there is no need for an eviction commitment, as the lease relationship terminates automatically upon the expiry of the contract term.

However, many rental relationships described as "seasonal" in Marmaris in practice evolve into continuous rental relationships exceeding six months or renewed each year. In such cases, the protective provisions of the TCO concerning residential and roofed commercial leases come into effect, and the landlord's obtaining of an eviction commitment becomes legally significant.

Is a commitment necessary in seasonal leases?

Answer: In genuine seasonal leases of fewer than six months dedicated to temporary use, a commitment is unnecessary. However, if the rental relationship actually exceeds six months or constitutes a continuous lease between the parties, the relationship becomes subject to the provisions on residential and roofed commercial leases. In such cases, the landlord is advised to obtain an eviction commitment. In Marmaris, where leases begin as seasonal but convert to annual contracts, it is important for the commitment to be obtained in the new contract period to ensure validity.

Burden of Proof and Grounds for Invalidity

The distribution of the burden of proof and the grounds for invalidity in eviction lawsuits based on eviction commitments are among the most debated issues in practice.

Burden of Proof

The landlord who seeks eviction based on an eviction commitment bears the burden of proving the existence and validity of the commitment. Conversely, if the tenant alleges that the commitment was given at the commencement of the lease, that their will was vitiated, or that the commitment is forged, the tenant must prove these allegations. The Court of Cassation accepts the validity of notarised commitments with respect to their date unless proven otherwise, while meticulously evaluating the evidence of both parties in ordinary written commitments.

Grounds for Invalidity

The principal grounds that render an eviction commitment invalid are as follows:

• Failure to comply with written form: An oral commitment is invalid.
• Given before delivery of the premises: A commitment obtained simultaneously with or prior to the lease agreement is invalid.
• Uncertainty of the vacating date: A commitment that does not contain a definite vacating date is invalid.
• Vitiation of will: A commitment given as a result of fraud, duress, or mistake is voidable.
• Absence of all tenants' signatures: Where there are multiple tenants, all must sign.
• Incapacity: A commitment given by a person lacking the capacity to discern is invalid.

What happens if the commitment was signed with a blank date?

Answer: In practice, some landlords have tenants sign commitments with blank date fields and fill in the date afterwards. The tenant may prove by any means of evidence, including witness testimony, that the commitment was signed in blank and the date was subsequently filled in. The Court of Cassation treats the commitment as invalid where the tenant discharges this burden of proof. However, this claim cannot be raised in commitments drawn up before a notary, as the notary certifies that all elements of the commitment are complete.

Court of Cassation Criteria

The Court of Cassation has developed consistent case law in eviction lawsuits based on eviction commitments. The fundamental principles of this case law may be summarised as follows:

Examination of the Execution Date

The 3rd Civil Chamber of the Court of Cassation, and in earlier periods the 6th Civil Chamber, emphasise in every decision that the execution date of the commitment must be subsequent to the commencement of the rental relationship. Where the commitment bears the same date as the lease agreement, the commitment is treated as invalid. This approach aims to prevent the weakening of the tenant's will under the pressure of their housing need.

Principle of Specificity

The Court of Cassation requires the vacating date to be expressly stated as day, month, and year. Vague expressions such as "at the latest by the end of the lease term" or "on the date the landlord requests" constitute grounds for invalidity. It is also possible for the vacating date in the commitment to be later than the termination date of the lease agreement; what matters is that the date is specific.

Enforcement Proceedings or Lawsuit Period

Pursuant to TCO Art. 352/1, the landlord must initiate enforcement proceedings or file an eviction lawsuit within one month of the vacating date stated in the commitment. This one-month period is of a preclusive nature. If the period is missed, the landlord cannot seek eviction on the basis of that commitment. The Court of Cassation has stated that this period is absolute and must be observed by the court ex officio.

Is an old commitment still valid when the lease is renewed?

Answer: According to the settled case law of the Court of Cassation, where the lease agreement is renewed or extended automatically pursuant to TCO Art. 347, an eviction commitment given earlier retains its validity. If the tenant has not vacated the property on the vacating date specified in the commitment, the landlord may file an eviction lawsuit or initiate enforcement proceedings within one month of that date. However, if it is alleged and proven that the commitment was given at the inception of the original lease agreement, the commitment is deemed invalid even if the contract has been renewed.

Points to Consider When Preparing an Eviction Commitment

When preparing an eviction commitment document in Marmaris, attention to the following points is of great importance in preventing potential disputes:

• The commitment should be drawn up on a separate date after delivery of the premises; it should not be signed on the same day as the lease agreement.
• The vacating date must be written explicitly as day, month, and year.
• All tenants must sign the commitment.
• The address and title deed details of the leased property should be included in the commitment.
• Where possible, the commitment should be drawn up before a notary.
• If an ordinary written commitment is preferred, it is recommended that the tenant write it in their own handwriting for evidentiary purposes.
• No blank date fields should be left; all fields must be completed in full.
• Legal proceedings must be initiated within one month from the vacating date stated in the commitment.

Our Assessment

The eviction commitment document is one of the most practical eviction instruments granted to the landlord under TCO Art. 352. However, the validity of the commitment is strictly dependent on compliance with formal requirements and the criteria established by the Court of Cassation. In particular, the requirement that the execution date of the commitment must be subsequent to the commencement of the rental relationship creates areas of conflict with seasonal leasing practice in tourism-focused cities such as Marmaris.

In Marmaris, landlords obtaining commitments simultaneously with the conclusion of the lease, far from providing legal security, may actually cause the commitment to be rendered invalid. Equally, it is of great importance for tenants to be aware of the legal consequences of the documents they sign and to protect their rights. For both landlord and tenant, obtaining legal consultation from a specialist lawyer before preparing an eviction commitment document is the most prudent step in terms of preventing potential loss of rights. Our office provides professional legal support to its clients in tenancy law disputes throughout Marmaris and Mugla.

Was ist eine Raeumungsverpflichtung?

Eine Raeumungsverpflichtung (tahliye taahhutnamesi) ist eine einseitige Willenserklaerung, in der der Mieter schriftlich zusagt, das gemietete Objekt zu einem bestimmten Zeitpunkt zu raeumen. Dieses in Artikel 352 Absatz 1 des tuerkischen Obligationenrechts Nr. 6098 (tSchuldG) geregelte Institut stellt eines der wirksamsten Raeumungsinstrumente fuer den Vermieter dar. Hat der Mieter nach Uebergabe des Mietobjekts dem Vermieter gegenueber schriftlich uebernommen, das Mietobjekt zu einem bestimmten Zeitpunkt zu raeumen, und rauemt er es nicht, so kann der Vermieter das Mietverhaeltnis beenden, indem er innerhalb eines Monats ab diesem Zeitpunkt ein Vollstreckungsverfahren einleitet oder Klage erhebt.

Die Praxis der Raeumungsverpflichtung ist in einer tourismusintensiven Stadt wie Marmaris von besonderer Bedeutung. Die Verbreitung saisonaler Mietverhaeltnisse, die im Sommer steigende Mietnachfrage und die Dynamik eines Ferienortes machen Streitigkeiten ueber Raeumungsverpflichtungen zwischen Vermieter und Mieter zu einer haeufig auftretenden Rechtsfrage. In Icmeler, Armutalan, Siteler und im Zentrum von Marmaris steigt die Nachfrage nach Rechtsberatung zur Erstellung von Raeumungsverpflichtungen sowohl bei Wohn- als auch bei Geschaeftsraummieten von Jahr zu Jahr.

Art. 352 tSchuldG: Rechtsrahmen der schriftlichen Raeumungsverpflichtung

Artikel 352 Absatz 1 des tuerkischen Obligationenrechts bildet die Rechtsgrundlage fuer die Raeumung auf Grundlage einer schriftlichen Verpflichtung. Damit die Raeumungsverpflichtung nach dieser Vorschrift gueltig ist, muessen folgende Voraussetzungen gleichzeitig erfuellt sein:

• Schriftform: Die Verpflichtung muss schriftlich abgegeben werden. Eine muendliche Zusage ist rechtlich unwirksam.
• Unterschrift des Mieters: Die Verpflichtung muss vom Mieter persoenlich oder von seinem bevollmaechtigten Vertreter unterzeichnet werden.
• Bestimmtes Raeumungsdatum: Das Datum, an dem das Objekt geraeumt werden soll, muss klar und unmissverstaendlich in der Verpflichtung angegeben sein.
• Abgabe nach Uebergabe des Mietobjekts: Die Verpflichtung muss nach Abschluss des Mietvertrags und nach Uebergabe des Mietobjekts an den Mieter erstellt worden sein.

Das Fehlen einer dieser Voraussetzungen fuehrt zur Ungueltigkeit der Verpflichtung. Der Kassationshof prueft diese Anforderungen streng und verfolgt insbesondere bei Streitigkeiten ueber das Erstellungsdatum der Verpflichtung einen mieterschuetzenden Ansatz.

Formvoraussetzungen der Verpflichtung

Die Formvoraussetzungen, die fuer eine gueltige Raeumungsverpflichtung eingehalten werden muessen, gehoeren zu den in der Praxis am haeufigsten strittigen Fragen.

Schriftformerfordernis

Gemaess Art. 352/1 tSchuldG muss die Raeumungsverpflichtung schriftlich abgegeben werden. Dieses Schriftformerfordernis bezieht sich auf die einfache Schriftform; das Gesetz verlangt weder eine amtliche Form noch eine notarielle Beglaubigung. In der Praxis werden jedoch vor einem Notar erstellte Verpflichtungen wegen der Beweiserleichterung bevorzugt. Auch eine handschriftlich verfasste Verpflichtung genuegt dem Formerfordernis, sofern sie die Unterschrift des Mieters traegt.

Das Datumselement

Die Verpflichtung muss zwei separate Daten enthalten: das Erstellungsdatum und das Raeumungsdatum. Das Erstellungsdatum ist von entscheidender Bedeutung fuer die Pruefung, ob die Verpflichtung nach Uebergabe des Mietobjekts abgegeben wurde. Das Raeumungsdatum gibt an, wann der Mieter das Objekt verlassen wird. Nach der staendigen Rechtsprechung der 6. Zivilkammer des Kassationshofs muss das Raeumungsdatum klar und bestimmt sein; unbestimmte Ausdruecke wie "am Ende der Mietzeit" werden nicht als ausreichend anerkannt.

Unterschrift des Mieters

Die Verpflichtung muss vom Mieter persoenlich unterzeichnet werden. Bei mehreren Mietern muessen alle Mieter die Verpflichtung unterzeichnen. Der Kassationshof behandelt eine nur von einem Mieter unterzeichnete Verpflichtung gegenueber den uebrigen Mietern als unwirksam. Bei Unterzeichnung durch einen Bevollmaechtigten wird eine Sondervollmacht in der Vollmachtsurkunde verlangt.

Unterschiede zwischen notarieller und einfach schriftlicher Verpflichtung

Obwohl das Gesetz fuer die Raeumungsverpflichtung keine amtliche Form verlangt, bestehen erhebliche praktische Unterschiede zwischen einer notariellen und einer einfach schriftlichen Verpflichtung:

Notarielle Verpflichtung

Eine vom Notar erstellte oder beglaubigte Verpflichtung besitzt hinsichtlich ihres Erstellungsdatums volle Beweiskraft. Der Mieter kann das Datum einer vor dem Notar unterzeichneten Verpflichtung nachtraeglich nicht bestreiten. Dies stellt insbesondere bei Streitigkeiten darueber, ob die Verpflichtung zu Beginn des Mietvertrags oder danach abgegeben wurde, ein starkes Beweismittel zugunsten des Vermieters dar. Obwohl die Notargebuehr zusaetzliche Kosten verursacht, rechtfertigt der Beweisvorteil in moeglichen Streitigkeiten diese Kosten.

Einfach schriftliche Verpflichtung

Eine einfach schriftliche Verpflichtung ist ebenfalls rechtsgueltig. Bestreitet der Mieter jedoch die Unterschrift oder das Datum, traegt der Vermieter die Beweislast. In Marmaris entscheiden sich Parteien insbesondere bei saisonalen Vermietungen haeufig fuer einfach schriftliche Verpflichtungen, um Notarkosten zu vermeiden. Da in diesem Fall die Echtheit des Datums und der Unterschrift nachgewiesen werden muss, kann bei einer spaeteren Raeumungsklage zusaetzlicher Beweisbedarf entstehen. Der Kassationshof ordnet bei Bestreiten der Unterschrift durch den Mieter eine Schriftvergleichung an.

Das Problem der Einholung der Verpflichtung bei Mietvertragsbeginn

Die in der Praxis am haeufigsten auftretende und vom Kassationshof sorgfaeltig geprueefte Frage ist die Einholung der Raeumungsverpflichtung am selben Tag wie der Mietvertrag oder vor Uebergabe des Mietobjekts. Art. 352/1 tSchuldG bestimmt ausdruecklich, dass die Verpflichtung "nach Uebergabe des Mietobjekts" abgegeben werden muss.

Der Grund hierfuer ist die Schutzabsicht des Gesetzgebers zugunsten des Mieters. Der Mieter soll nicht gezwungen werden, eine Raeumungsverpflichtung in einer Phase abzugeben, in der sein Wille durch den Druck seines Wohnbedarfs geschwaeht ist, noch bevor er in das Objekt eingezogen ist. Sowohl die 3. als auch die 6. Zivilkammer des Kassationshofs behandeln Verpflichtungen mit demselben Datum wie der Mietvertrag als unwirksam. Die Haltung des Kassationshofs in dieser Frage ist konsistent: Das Datum der Verpflichtung muss ein Datum nach dem Beginn des Mietvertrags oder nach dem tatsaechlichen Uebergabedatum des Mietobjekts sein.

In Marmaris versuchen Vermieter insbesondere im intensiv wettbewerbsorientierten Umfeld der Mietersuche vor der Sommersaison, gleichzeitig mit der Vertragsunterzeichnung eine Raeumungsverpflichtung einzuholen. Diese Praxis birgt erhebliche rechtliche Risiken. Selbst wenn das Erstellungsdatum der Verpflichtung als ein Datum nach Mietvertragsbeginn angegeben wird, kann der Mieter mit allen Beweismitteln nachweisen, dass die Verpflichtung tatsaechlich gleichzeitig mit dem Vertrag abgegeben wurde.

Ist eine undatierte oder vordatierte Verpflichtung gueltig?

Antwort: Eine undatierte Verpflichtung schafft ernsthafte Beweisprobleme, da das Erstellungsdatum nicht festgestellt werden kann. Der Kassationshof verlangt bei undatierten Verpflichtungen, dass der Vermieter das Erstellungsdatum nachweist. Eine vordatierte Verpflichtung kann als gueltig angesehen werden, wenn das Raeumungsdatum als ein Datum nach Mietvertragsbeginn festgelegt ist; allerdings wird die Voraussetzung, dass auch das Erstellungsdatum nach der Uebergabe liegen muss, gesondert geprueft. In der Praxis werden Verpflichtungen, die mit leerem Datumsfeld unterzeichnet wurden, als unwirksam angesehen, wenn der Mieter diesen Umstand nachweist.

Vermieter-Mieter-Beziehungen in Marmaris und saisonale Mietverpflichtungen

Marmaris besitzt mit seiner tourismusbasierten Wirtschaftsstruktur einzigartige Dynamiken im Mietrecht. Die Vervielfachung der Bevoelkerung waehrend der Sommersaison erhoeht die Nachfrage nach Gewerbe- und Wohnungsmieten und beeinflusst die Praxis der Raeumungsverpflichtungen unmittelbar.

Saisonale Vermietung und Verpflichtungen

In Marmaris werden insbesondere Geschaeftsraeume in den Bezirken Uzunyali, Kemeralti und im Basarviertel sowie Pensionen in Icmeler und Turunc saisonal vermietet. Mietvertraege mit einer Laufzeit von weniger als sechs Monaten, die ihrer Natur nach der voruebergehenden Nutzung gewidmet sind, unterliegen gemaess Art. 339/2 tSchuldG nicht den Vorschriften ueber Wohnungs- und Geschaeftsraummieten. Bei solchen kurzfristigen Mietvertraegen bedarf es keiner Raeumungsverpflichtung, da das Mietverhaeltnis mit Ablauf der Vertragsdauer automatisch endet.

Viele in Marmaris als "saisonal" bezeichnete Mietverhaeltnisse entwickeln sich in der Praxis jedoch zu fortlaufenden Mietverhaeltnissen, die sechs Monate ueberschreiten oder jaehrlich erneuert werden. In solchen Faellen greifen die Schutzvorschriften des tSchuldG fuer Wohnungs- und Geschaeftsraummieten, und die Einholung einer Raeumungsverpflichtung durch den Vermieter gewinnt rechtliche Bedeutung.

Ist bei saisonalen Mietvertraegen eine Verpflichtung erforderlich?

Antwort: Bei echten saisonalen Mietvertraegen mit einer Laufzeit von weniger als sechs Monaten, die der voruebergehenden Nutzung gewidmet sind, ist keine Verpflichtung erforderlich. Uebersteigt das Mietverhaeltnis jedoch tatsaechlich sechs Monate oder handelt es sich um ein fortlaufendes Mietverhaeltnis zwischen den Parteien, unterliegt das Verhaeltnis den Vorschriften ueber Wohnungs- und Geschaeftsraummieten. In solchen Faellen wird dem Vermieter empfohlen, eine Raeumungsverpflichtung einzuholen. In Marmaris, wo Mietvertraege saisonal beginnen und in Jahresvertraege umgewandelt werden, ist es fuer die Gueltigkeit wichtig, dass die Verpflichtung in der neuen Vertragsperiode eingeholt wird.

Beweislast und Ungueltigkeitsgruende

Die Verteilung der Beweislast und die Ungueltigkeitsgruende bei Raeumungsklagen auf Grundlage von Raeumungsverpflichtungen gehoeren zu den am meisten diskutierten Themen in der Praxis.

Beweislast

Der Vermieter, der auf Grundlage einer Raeumungsverpflichtung die Raeumung verlangt, traegt die Beweislast fuer das Bestehen und die Gueltigkeit der Verpflichtung. Behauptet der Mieter hingegen, die Verpflichtung sei bei Mietvertragsbeginn abgegeben worden, sein Wille sei beeinflusst worden oder die Verpflichtung sei gefaelscht, muss er diese Behauptungen beweisen. Der Kassationshof akzeptiert bei notariellen Verpflichtungen die Gueltigkeit des Datums bis zum Beweis des Gegenteils, waehrend er bei einfach schriftlichen Verpflichtungen die Beweise beider Parteien sorgfaeltig prueft.

Ungueltigkeitsgruende

Die wichtigsten Gruende, die zur Ungueltigkeit einer Raeumungsverpflichtung fuehren, sind:

• Nichteinhaltung der Schriftform: Eine muendliche Zusage ist unwirksam.
• Abgabe vor Uebergabe des Mietobjekts: Eine gleichzeitig mit oder vor dem Mietvertrag eingeholte Verpflichtung ist unwirksam.
• Unbestimmtheit des Raeumungsdatums: Eine Verpflichtung ohne bestimmtes Raeumungsdatum ist unwirksam.
• Willensmangel: Eine durch Taeuschung, Drohung oder Irrtum abgegebene Verpflichtung ist anfechtbar.
• Fehlen der Unterschriften aller Mieter: Bei mehreren Mietern muessen alle unterzeichnen.
• Geschaeftsunfaehigkeit: Eine von einer urteilsunfaehigen Person abgegebene Verpflichtung ist unwirksam.

Was geschieht, wenn die Verpflichtung mit leerem Datum unterzeichnet wurde?

Antwort: In der Praxis lassen einige Vermieter Mieter Verpflichtungen mit leeren Datumsfeldern unterzeichnen und fuellen das Datum nachtraeglich aus. Der Mieter kann mit allen Beweismitteln, einschliesslich Zeugenaussagen, nachweisen, dass die Verpflichtung blanko unterzeichnet und das Datum nachtraeglich eingefuegt wurde. Der Kassationshof erachtet die Verpflichtung als unwirksam, wenn der Mieter diese Beweislast erfuellt. Bei vor einem Notar erstellten Verpflichtungen kann diese Behauptung jedoch nicht erhoben werden, da der Notar die Vollstaendigkeit aller Elemente der Verpflichtung bestaetigt.

Kriterien des Kassationshofs

Der Kassationshof hat in Raeumungsklagen auf Grundlage von Raeumungsverpflichtungen eine konsistente Rechtsprechung entwickelt. Die grundlegenden Prinzipien dieser Rechtsprechung lassen sich wie folgt zusammenfassen:

Pruefung des Erstellungsdatums

Die 3. Zivilkammer des Kassationshofs und in frueheren Zeitraeumen die 6. Zivilkammer betonen in jeder Entscheidung, dass das Erstellungsdatum der Verpflichtung nach dem Beginn des Mietverhaeltnisses liegen muss. Traegt die Verpflichtung dasselbe Datum wie der Mietvertrag, wird sie als unwirksam behandelt. Dieser Ansatz zielt darauf ab, die Schwaechung des Mieterwillens unter dem Druck des Wohnbedarfs zu verhindern.

Bestimmtheitsgrundsatz

Der Kassationshof verlangt, dass das Raeumungsdatum ausdruecklich mit Tag, Monat und Jahr angegeben wird. Unbestimmte Ausdruecke wie "spaetestens zum Ende der Mietzeit" oder "zum vom Vermieter gewuenschten Zeitpunkt" stellen Ungueltigkeitsgruende dar. Es ist auch moeglich, dass das Raeumungsdatum in der Verpflichtung nach dem Beendigungsdatum des Mietvertrags liegt; entscheidend ist, dass das Datum bestimmt ist.

Vollstreckungs- oder Klagefrist

Gemaess Art. 352/1 tSchuldG muss der Vermieter innerhalb eines Monats ab dem in der Verpflichtung genannten Raeumungsdatum ein Vollstreckungsverfahren einleiten oder eine Raeumungsklage erheben. Diese Monatsfrist ist eine Ausschlussfrist. Wird die Frist versaeumt, kann der Vermieter auf Grundlage dieser Verpflichtung keine Raeumung verlangen. Der Kassationshof hat festgestellt, dass diese Frist zwingend ist und vom Gericht von Amts wegen zu beachten ist.

Ist eine alte Verpflichtung bei Vertragsverlaengerung noch gueltig?

Antwort: Nach der staendigen Rechtsprechung des Kassationshofs behaelt eine frueher abgegebene Raeumungsverpflichtung ihre Gueltigkeit, wenn der Mietvertrag erneuert oder gemaess Art. 347 tSchuldG automatisch verlaengert wird. Hat der Mieter das Objekt zum in der Verpflichtung genannten Raeumungsdatum nicht geraeumt, kann der Vermieter innerhalb eines Monats ab diesem Datum eine Raeumungsklage erheben oder ein Vollstreckungsverfahren einleiten. Wird jedoch behauptet und nachgewiesen, dass die Verpflichtung bei Beginn des urspruenglichen Mietvertrags abgegeben wurde, gilt die Verpflichtung auch bei Vertragsverlaengerung als unwirksam.

Beachtenswertes bei der Erstellung einer Raeumungsverpflichtung

Bei der Erstellung einer Raeumungsverpflichtung in Marmaris ist die Beachtung folgender Punkte von grosser Bedeutung, um moegliche Streitigkeiten zu vermeiden:

• Die Verpflichtung sollte an einem separaten Datum nach Uebergabe des Mietobjekts erstellt werden; sie sollte nicht am selben Tag wie der Mietvertrag unterzeichnet werden.
• Das Raeumungsdatum muss ausdruecklich mit Tag, Monat und Jahr angegeben werden.
• Alle Mieter muessen die Verpflichtung unterzeichnen.
• Die Adresse und die Grundbuchdaten des Mietobjekts sollten in der Verpflichtung enthalten sein.
• Wenn moeglich, sollte die Verpflichtung vor einem Notar erstellt werden.
• Wird eine einfach schriftliche Verpflichtung bevorzugt, empfiehlt es sich aus Beweisgruenden, dass der Mieter sie eigenhaendig verfasst.
• Es sollten keine leeren Datumsfelder belassen werden; alle Felder muessen vollstaendig ausgefuellt sein.
• Rechtliche Schritte muessen innerhalb eines Monats ab dem in der Verpflichtung genannten Raeumungsdatum eingeleitet werden.

Unsere Bewertung

Die Raeumungsverpflichtung ist eines der praktischsten Raeumungsinstrumente, die dem Vermieter gemaess Art. 352 tSchuldG zur Verfuegung stehen. Die Gueltigkeit der Verpflichtung ist jedoch streng an die Einhaltung der Formvoraussetzungen und die vom Kassationshof aufgestellten Kriterien gebunden. Insbesondere die Anforderung, dass das Erstellungsdatum der Verpflichtung nach dem Beginn des Mietverhaeltnisses liegen muss, schafft in tourismusorientierten Staedten wie Marmaris Konfliktbereiche mit der saisonalen Vermietungspraxis.

In Marmaris kann die gleichzeitige Einholung von Verpflichtungen bei Abschluss des Mietvertrags durch Vermieter, weit davon entfernt, rechtliche Sicherheit zu bieten, tatsaechlich zur Ungueltigkeit der Verpflichtung fuehren. Ebenso ist es von grosser Bedeutung, dass Mieter sich der rechtlichen Folgen der von ihnen unterzeichneten Dokumente bewusst sind und ihre Rechte schuetzen. Sowohl fuer Vermieter als auch fuer Mieter ist die Einholung einer Rechtsberatung durch einen spezialisierten Anwalt vor Erstellung einer Raeumungsverpflichtung der klugste Schritt zur Vermeidung moeglicher Rechtsverluste. Unsere Kanzlei bietet ihren Mandanten in mietrechtlichen Streitigkeiten in ganz Marmaris und Mugla professionelle rechtliche Unterstuetzung.